Money and Insurance
ถ้าพูดถึง “เงินเฟ้อ – เงินฝืด”
ทุกคนน่าจะคุ้นเคยกับสองคำนี้มาตั้งแต่สมัยเรียนวิชาสังคมศึกษาในช่วงมัธยมใช่ไหมครับ?
และถึงแม้จะเรียนมานานแล้ว
สองคำนี้ก็ยังคงวนเวียนอยู่ในชีวิตของพวกเราจนถึงทุกวันนี้
เพราะทั้ง “เงินเฟ้อ” และ “เงินฝืด” ล้วนเกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันของเราทั้งนั้น
หลายคนอาจจำความหมายสลับกัน
หรือบางทีก็อาจหลงลืมไปบ้าง
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม
อย่ากังวลไปครับ ????
เพราะวันนี้เป็นโอกาสดีที่เราจะมารื้อฟื้นและทบทวนมันอีกครั้ง
ทุกครั้งเวลาที่ผมไปทานก๋วยเตี๋ยวกับแม่
แม่มักจะบ่นให้ฟังเสมอว่า
“เมื่อก่อนเงินแค่ 20–30 บาทก็ซื้อได้แล้ว”
แต่พอตัดภาพมาที่ปัจจุบัน
ราคาก๋วยเตี๋ยวขึ้นไปถึงชามละ 60 บาท
จะเห็นได้ชัดเลยว่า
มูลค่าของเงิน 20 บาทนั้นลดลง
และนี่แหละครับ คือผลของ “เงินเฟ้อ”
แล้วเงินเฟ้อคืออะไร?
ต่างจากเงินฝืดอย่างไร?
ทำไมมันถึงทำให้ค่าครองชีพของเราแพงขึ้น?
วันนี้เราจะมาคุยกันครับ
เงินเฟ้อ (Inflation)
คือ ภาวะที่ราคาสินค้าและบริการ “สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง”
ส่งผลให้เงินจำนวนเท่าเดิม
ซื้อของได้น้อยลง
สาเหตุของเงินเฟ้อ
- ความต้องการมากกว่าสินค้า (Demand > Supply)
เมื่อความต้องการสินค้าและบริการมีมาก
แต่จำนวนสินค้ามีจำกัด
คนที่ยอมจ่ายแพงกว่าจะได้ไป
ราคาจึงสูงขึ้นเรื่อย ๆ - ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น
เช่น วัตถุดิบ ค่าแรง ค่าน้ำมัน หรือค่าขนส่ง
ผู้ประกอบการจึงจำเป็นต้องขึ้นราคา
เพื่อรักษากำไรของธุรกิจ
เงินเฟ้อส่งผลอะไรกับเรา?
เมื่อราคาสินค้าและบริการสูงขึ้น
แต่ “มูลค่าเงินลดลง”
สิ่งที่ตามมาคือ
- คนซื้อของได้น้อยลง
- กำลังซื้อลดลง
- ธุรกิจบางส่วนขายของได้น้อยลง
ในระยะยาวอาจนำไปสู่
- การลดการผลิต
- การเลิกจ้างงาน
- รายได้ไม่พอกับค่าครองชีพ
สุดท้ายคนก็จะเริ่มหันไปถือสินทรัพย์อื่น
เช่น อสังหาริมทรัพย์ ทองคำ หรือการลงทุนต่าง ๆ
โดยทั่วไปแล้ว
ธนาคารกลาง (เช่น ธนาคารแห่งประเทศไทย)
จะมีหน้าที่ควบคุมอัตราเงินเฟ้อ
ผ่านนโยบายทางการเงิน
เพื่อให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม
ข้อดีและข้อเสียของเงินเฟ้อ
เงินเฟ้อไม่ได้แย่เสมอไปครับ เงินเฟ้อในระดับ “อ่อน” (ประมาณ 2–3%) ถือว่าเป็นเรื่องดี
เพราะจะช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจ เช่น
- ผู้ประกอบการเพิ่มการผลิต
- มีการลงทุนมากขึ้น
- เกิดการจ้างงาน
- คนมีรายได้เพิ่มขึ้น
ในขณะเดียวกัน
ผู้บริโภคก็มีแนวโน้มใช้จ่ายมากขึ้น
เพราะกลัวของจะแพงขึ้นในอนาคต
แต่ถ้าเงินเฟ้อ “สูงเกินไป”
จะกลายเป็นปัญหาใหญ่ทันที
เพราะเงินจะเริ่ม “ไม่มีค่า” และขาดความน่าเชื่อถือ
เงินฝืด (Deflation)
คือ ภาวะที่ “ราคาสินค้าและบริการลดลง”
แต่ฟังดูเหมือนจะดีใช่ไหมครับ?
จริง ๆ แล้วไม่ใช่เลย
เพราะเงินฝืดมักเกิดจาก
“คนไม่กล้าใช้เงิน”
เนื่องจากเศรษฐกิจไม่มั่นคง
ผลที่ตามมาคือ
- กำลังซื้อหายไป
- การจับจ่ายลดลง
- ธุรกิจขายของไม่ได้
ฝั่งผู้ประกอบการก็ต้อง
- ลดราคาสินค้า
- ลดการผลิต
- ลดต้นทุน
สุดท้ายก็นำไปสู่
- การเลิกจ้าง
- คนตกงาน
- รายได้หาย
และอาจลุกลามไปเป็น
“ภาวะเศรษฐกิจถดถอย” ในที่สุด
สรุป
- เงินเฟ้อ “เล็กน้อย” = ดีต่อเศรษฐกิจ
- เงินเฟ้อ “สูงเกินไป” = เงินไม่มีค่า
- เงินฝืด = อันตรายต่อระบบเศรษฐกิจ
ดังนั้นสิ่งที่ดีที่สุด
คือการมี “เงินเฟ้อในระดับที่เหมาะสม”
ซึ่งทั้งหมดนี้
ก็ขึ้นอยู่กับการบริหารนโยบายของภาครัฐด้วยเช่นกัน
หวังว่าบทความนี้
จะช่วยให้ทุกคนเข้าใจ “เงินเฟ้อ – เงินฝืด” ได้ชัดขึ้นนะครับ ????
